Luiers

Per jaar wordt er 175 kiloton babyluiers en eenzelfde hoeveelheid incontinentieverbanden weggegooid. Vanwege de samenstelling worden deze producten op dit moment nog niet op grote schaal gerecycled.

Doordat recycling op grote schaal nog niet mogelijk is, worden luiers en incontinentieverbanden nog bijna nergens gescheiden verwerkt. In sommige gemeenten worden ze al wel gescheiden ingezameld. CirkelWaarde doet nu een proef om een nieuwe verwerkingstechniek van luiers en incontinentiematerialen te testen bij ARN.

Luiers bestaan grofweg uit drie componenten: plastic, cellulose en SAP’s (super absorbend polymers), los van de ballaststoffen. De componenten zitten in verschillende lagen aan elkaar vast. Op dit moment bestaat er in Nederland een techniek die het plastic door verhitting scheidt van de cellulose. De luiers worden vermengd met slib, daaruit ontstaat een slurrie die verhit wordt. Het plastic drijft naar het oppervlak, en de rest van het slib wordt afgevoerd en gebruikt voor het opwekken van warmte en biogas. De luiers hebben na dit proces als een soort mest gefungeerd voor het slib, waardoor het slib is ‘opgewaardeerd’.

Nog onduidelijk is het effect van deze techniek op microplastics in het oppervlaktewater. Het water wordt immers teruggevoerd naar onze rioolzuiveringsinstallaties, wat zou betekenen dat er microplastics in ons oppervlakte-drinkwater terecht kunnen komen. Daarnaast wordt de cellulose in dit proces niet herwonnen maar verbrand. Voor incontinentieverbanden geldt dat de plastics het kleinste bestanddeel vormen en cellulose het overgrote deel. Door de cellulose-vezels te verbranden in het proces wordt er naar de maatstaven van het concept LAP3 niet gerecycled maar verwerkt.

Omdat die voorgenomen wetgeving voorschrijft dat een deel van een product hergebruiken niet onder ‘recycling’ valt, is dit proces nog niet voldoende om luiers werkelijk te recyclen. Daarnaast willen we als CirkelWaarde eerst meer weten over het vrijkomen van microplastics voordat we voor brede toepassing zullen pleiten.

Om meer te leren over de huidige verwerkingstechniek laat CirkelWaarde op dit moment een beperkte hoeveelheid luiers en incontinentiemateriaal op deze manier verwerken. Gedurende deze proef, die een totale looptijd van vijf jaar heeft, onderzoeken we o.a. hoeveel materiaal met deze methode teruggewonnen kan worden, voor welke toepassingen dit geschikt is en hoe het zit met eventuele microplastics. De laatste stand van zaken van deze proef vind je in het document aan de rechterkant van deze pagina.

Kom je graag met ons in contact hierover? Mail dan naar Chris Kuulman, chris.kuulman@circulus.nl.